Толковый словарь кыргызского языка. 2015
1. Үйлөнбөй, дүйнөдөн так өткөн адам. Кечил өтүү. Жолдоштору кечилдеп, шылдыңдап жүрүшөт (Ашубаев). 2. Эпостук чыгармаларда «калмак» деген түшүнүктү билдирет. Кечилдин каны Коңурбай («Манас»). Кечилден отуз келсин – деп («Манас» С. О.).